به گزارش هدف پرس به نقل از آرت نت، در شرایطی که فعالان باسابقه بازار هنر از خستگی ناشی از نمایشگاه های متعدد گلایه می کنند، شهر کیوتو همچنان جذابیت خود را حفظ کرده است. هر ماه نوامبر، گردشگران برای تماشای مناظر پاییزی راهی پایتخت پیشین ژاپن می شوند و در سال های اخیر، اهالی هنر نیز برای شرکت در رویداد همکاری هنری کیوتو به این جمعیت می پیوندند. این نمایشگاه گالری های ژاپنی و بین المللی را در غرفه های مشترک کنار هم قرار میدهد و ششمین دوره آن که به کار خود پایان داد، در برگیرنده متنوع ترین برنامه ها بود.
هنگامی که این رویداد در سال ۲۰۲۱ آغاز شد، حدود ۳۳ برنامه هنری به صورت همزمان در گالری ها، موزه ها و فضاهای غیرمتعارف شهر برگزار شد. به گفته ماساکو اوایشی، مدیر امور عمومی این رویداد، امسال این تعداد به بیش از ۱۰۰ برنامه رسید. اکنون پرسش اصلی این است که آیا کیوتو می تواند با تکیه بر جذابیت فرهنگی عظیم خود، جایگاه پایانی پایداری در نقشه جهانی هنر به دست آورد؟
این رویداد سه روزه ۶۳ گالری از ۱۸ کشور و منطقه را در مرکز بین المللی همایش های کیوتو گرد هم آورد. برخی از غرفه های مشترک شامل همکاری میان گالری جفری دایچ از نیویورک و لس آنجلس با نانزوکا از توکیو و همچنین شیبونکاکو از کیوتو با نوگرایمشنایدر از برلین بود. تعداد گالری ها نسبت به رکورد ۷۲ غرفه در سال گذشته کمی کاهش یافت تا چیدمان غرفه ها بازتر شود. به گفته مسئولان برگزاری، کیفیت رویداد و عمق تجربه مخاطبان در اولویت قرار دارد.
آثار هنری حتی به راهروها نیز کشیده شد و مرز میان غرفه ها و فضای عمومی را کم رنگ کرد. در بخش موسوم به تقاطع ها، آثار در گوشه و کنار قرار گرفتند و از بازدیدکنندگان پذیرایی کردند. یکی از مهمترین غرفه های مشترک، حضور گالری هاوزر و ویرت به همراه گالری تارو ناسو از توکیو بود که روی متن و زبان تمرکز داشتند. آثار به نمایش درآمده در این بخش با استقبال خریداران روبه رو شد و فروش قابل توجهی را ثبت کرد.
فراتر از مرکز همایش ها، کیوتو این فرصت را برای هنرمندان فراهم میکند تا آثار خود را در معابد چندصدساله به نمایش بگذارند. گالری هاوزر و ویرت به همراه یک گالری محلی، آثار لورنا سیمپسون را در معبد دایکو این به نمایش گذاشتند که با الهام از یک داستان ژاپنی خلق شده بود. به گفته یوتا ناکاجیما، مدیر ارشد هاوزر و ویرت، کیوتو تلاش نمی کند پویایی بازار توکیو را تقلید کند، بلکه فضایی برای تماشای آرام، پژوهش و گفتگوی فرهنگی فراهم می سازد.
حمایت دولت نیروی محرکه پشت اهداف کیوتو بوده است. در سال ۲۰۲۳، آژانس امور فرهنگی ژاپن ستاد خود را به این شهر منتقل کرد و دولت محلی نیز در کمیته برگزاری این رویداد حضور دارد. با وجود این موفقیت ها، پرسش این است که آیا کیوتو می تواند پس از ماه نوامبر نیز هنرمندان، گالری داران و کلکسیونرها را درگیر نگه دارد یا خیر. مسئولان امیدوارند مدل کیوتو بتواند فرهنگ و بازار را در کنار یکدیگر تقویت کند.

