به گزارش هدف پرس به نقل از آرت نت؛ موزه ملی هنرهای جمهوری قزاقستان به نام ابوالخان کاستیف در شهر آلماتی، این روزها میزبان یکی از مهمترین و جامعترین نمایشگاههای مرور آثار باتیما زوربکووا، هنرمند برجسته و نامآشنای این کشور است. این نمایشگاه که با عنوان رشتههای میراث برگزار شده، به مناسبت هشتادمین سالگرد تولد این هنرمند شکل گرفته و بیش از هشتاد اثر شاخص شامل انواع پردههای نقشدوز و تابلوهای بافتهشده را به همراه تعدادی نقاشی و طرح در معرض دید عموم قرار داده است.
باتیما زوربکووا بی تردید یکی از چهرههای کلیدی و پایهگذار مدرسه ملی هنر بافندگی و تابلوفرش در قزاقستان به شمار میرود. با این وجود، نام او در سطح بینالمللی و فراتر از مرزهای این کشور آن طور که باید شناخته شده نیست. این فاصله میان شهرت داخلی و جهانی بیش از هر چیز نشاندهنده زاویه دید محافل هنری غرب و چارچوبهای سنتی آنهاست که نتوانسته هنرمندان خارج از دایره سنتی خود را به درستی ببیند.
نمایشگاه مروری بر آثار این هنرمند، روند تکامل کاری او را به صورت توالی زمانی روایت میکند و آثارش را از دو منظر مورد بررسی قرار میدهد: نخست بن مایه ها و الگوهای سنتی قزاق و دیگر ایدهها و فرمهای مدرن غربی. این رویکرد هوشمندانه توانسته بدون تسلیم شدن در برابر استانداردهای تحمیلی غرب، ارزشهای بومی این آثار را برجسته کند و ثابت کند هنرمندی که سالها در کشور خود محبوب بوده، اکنون کاملاً شایسته دریافت توجه جهانی است.
مراسم افتتاحیه این نمایشگاه در اواخر سپتامبر با حضور چهرههای سرشناس فرهنگی و سیاسی قزاقستان از جمله وزیر فرهنگ و جمعی از کارآفرینان و مدیران موزههای هنری برگزار شد که این حضور پرشکوه گواهی بر جایگاه بلند این هنرمند در تاریخ هنر قزاقستان است.
زوربکووا در سال ۱۹۴۶ در منطقه ژامبیل در غرب آلماتی متولد شد؛ منطقهای که به خاطر میراث غنی جاده ابریشم شهرت فراوانی دارد. او نخستین بار فنون سوزندوزی و صنایع دستی را از مادر خیاط خود آموخت. هرچند این مهارتهای اولیه شالوده کار او را ساخت، اما او در دوران تحصیل در کالج هنر و طراحی دکوراتیو آلماتی ابتدا میخواست نقاش شود. با این حال، با فارغالتحصیلی در سال ۱۹۶۹، هنر بافندگی و تابلوفرش را به عنوان رسانه اصلی خود برگزید.
او در این باره میگوید شرایط برای نقاش شدن من فراهم بود، اما بافندگی چیزی تازه و هیجانانگیز بود و چنان مرا در خود غرق کرد که بدون تردید به سراغ آن رفتم. از آنجا که او بیشتر کارهای خود را روی دار قالی عمودی انجام میدهد، روند خلق آثار بسیار کند و طاقتفرساست، اما این سرعت آهسته هرگز مانع از پرکاری او نشده است. از دهه ۱۹۷۰ میلادی، هنر بافندگی در دنیای هنرهای تجسمی قزاقستان پدیدهای رو به رشد بود و زوربکووا به عنوان یکی از پیشگامان این عرصه شناخته شد.
او در سیستم هنری دوران شوروی به سرعت رشد کرد و در سال ۱۹۸۰ موفق به دریافت جایزه دولتی شوکان والیخانوف شد. همچنین در سال ۲۰۰۴ میلادی و پس از استقلال کشور، عنوان افتخاری کارگر برجسته فرهنگ جمهوری قزاقستان را به دست آورد. تاکنون صدها اثر بافتهشده توسط این هنرمند خلق شده که از آثار تجربی و کوچک اولیه تا آثار بزرگ و monumental را در بر میگیرد.
کارهای زوربکووا همواره ریشه در تاریخ و فرهنگ قزاقستان دارد و از نمادها، الگوهای سنتی و مناظر طبیعی کوهستانی و باشکوه این سرزمین الهام میگیرد. با این حال، تابلوهای بافتهشده او از نظر فرم و ایده کاملاً مدرن هستند و صدایی مستقل و منحصربهفرد دارند. او درباره شیوه کار خود میگوید من تمام این الگوها و عناصر کهن را که برای مردم قزاق نمادین هستند میگیرم و آنها را در بستر مدرن بازآفرینی میکنم. کار من یک کار سنتی و ملی است، نه صرفاً عامیانه، بلکه اثری برخاسته از دل قزاقستان.
این نمایشگاه تا نهم نوامبر در موزه ملی هنرهای ابوالخان کاستیف دایر بود و فرصتی بینظیر برای مخاطبان فراهم کرد تا با ژرفای هنر این پیشگام عرصه بافندگی آشنا شوند.

