بر این اساس برخی کارشناسان معتقدند میزان اثرگذاری افزایش قیمت بنزین در استقبال مردم از خودروهای برقی بستگی مستقیمی به رقم افزایش دارد. اگر بنزین مثلاً از ۵ هزار تومان به ۱۰ هزار تومان برسد، عملاً هیچ اثری روی رفتار جامعه نخواهد داشت. اگر این هزینه ۴۰۰ هزار تومانی به ۸۰۰ هزار تومان هم برسد، اثری در سبد هزینه ایجاد نمیکند و انگیزه مصرفکننده را تغییر نمیدهد.»
به گزارش “هدف پرس” با توجه به گمانه زنی این روزها در خصوص افزایش قیمت بنزین و احتمال روی اوردن مردم به خوردوهای برقی می توان گفت که کارشناسان معتقدند که رفتن به سوی خودروهای برقی کاملا بستگی به میزان افزایش قیمت بنزین دارد چراکه اگر حدود 5 هزار تومان افزایش قیمت وجود داشته باشد تاثیر زیادی نخواهد داشت و عملا مردم خود را درگیر خریدو فروش خودرو نخواهند کرد مگر اینکه این افزایش قیمت ها نجومی بوده و خارج از توان سبد مصرفی خانوارها باشد.
امیرحسن کاکایی کارشناس خودرو نیز درباره مقایسه وضعیت بازار جهانی و داخلی و تاثیر افزایش قیمت سوخت در افزایش خرید خودروهای برقی گفت: «در دنیا و مثلاً در آمریکا، قیمت بنزین پس از جنگ و در همین شش ماه اخیر تقریباً دو برابر شده است.
این جهش قیمتی باعث شد که خودروهای برقی، بهشدت مورد استقبال مردم قرار گیرند. چرا که ارقام و ابعاد تغییرات قیمتی در آنجا کاملاً محسوس و تعیینکننده است.» این کارشناس خودرو درباره سابقه سیاستگذاری گازسوز کردن خودروها گفت: «ما نمونه این سیاستها را در خودروهای گازسوز (CNG) دیدیم.
اگر دستور و الزام دولت نبود، هیچکس به سمت خودروی گازسوز نمیرفت. اکنون برای من جای سؤال است که دولت مدام بر مصرف سوخت بحث میکند، اما دیگر هیچ صدایی از طرح خودروهای گازسوز درنمیآید، در حالی که زمانی میگفتند راهکار نجات کشور گازسوز کردن است.»
وی در خصوص چرایی عدم التهاب در بازار خودرو با وجود نوسانات ارزی افزود: «علت این بود که وقتی قیمت سوخت خیلی تغییر نکند، پرداخت پول اضافی برای خرید خودروی گازسوز، ارزش اقتصادی لازم را برای مصرفکننده ایجاد نمیکند؛ بنابراین مصرفکننده حاضر به تغییر مسیر به سمت گازسوز یا برقی نمیشود.»
کاکایی درباره صفهای بنزین در شهرستانها و تأثیر آن بر متقاضیان خاص اظهار داشت: «اکنون در بسیاری از شهرستانها برای بنزین صفهای طولانی تشکیل میشود. این موضوع باعث شده قشری از افراد متمول که ارزش زمان خود را بالاتر از ایستادن در صف میدانند، به سراغ خرید خودروهای برقی بروند.
با این حال خریدار معمولی همیشه بر اساس صرفه اقتصادی تصمیم میگیرد و با قیمتهای فعلی بنزین و ارقام مطرح در محدوده ۱۰ هزار تومان، تغییر رفتاری در کل بازار رخ نمیدهد.»
وی با اشاره به برخی ارقام مطرحشده درباره قیمت بنزین افزود: «عددی مثل ۸۰ تا ۸۷ هزار تومان برای قیمت بنزین شاید به رقم واقعی بنزین نزدیک باشد، اما قطعا آن عدد از سوی دولت اعمال نخواهد شد. چنین اعدادی در حد شوک است.
از سویی اگر بنزین ناگهان ۵۰ هزار تومان شود تحولات زیادی رقم میخورد. احتمالاً دولت و مجلس زیر بار چنین شوکی نمیروند و در نهایت اگر کاری انجام دهند، قیمت در بازه ۱۰ تا ۱۵ هزار تومان خواهد بود.»
کاکایی در خصوص طرح سهمیه به هر فرد و واکنش مصرفکننده در بازار آزاد تشریح کرد: «یک شهروند عادی در شهری مثل تهران ممکن است حدود ۲۰۰ لیتر در ماه مصرف کند. اگر دولت مثلاً ۱۰۰ لیتر سهمیه بدهد و فرد مجبور شود ۱۰۰ لیتر مازاد را از بازار آزاد به فرض با نرخ تعادلی ۵۰ هزار تومان تأمین کند، اختلاف پرداختی ماهانه او ۵ میلیون تومان میشود.»
وی با انتقاد از نبود برنامهریزی جامع در حوزه انرژی افزود: «قیمت سوخت و انرژی در ایران بسیار بیبرنامه و رها شده است و دولتها و مجلسها مسیر درستی برای هدایت مصرف تعریف نمیکنند. برای مثال سال گذشته با کمبود برق مواجه شدیم و دولت به جای تعیین تکلیف اساسی و داشتن یک برنامه جامع و بلند مدت، واحدهای صنعتی را به سمت استفاده از دیزلژنراتورها سوق داد.این راهکار غلط بود و اکنون تأمین گازوئیل آن ژنراتورها خود به یک معضل جدید بدل شده است.»
کاکایی ادامه داد: «نمیتوان با نیمبند کردن مسائل مردم را به سمت خودروی برقی هدایت کرد، در حالی که زیرساخت برق کشور هم اکنون با قطعی مواجه است و این روزها واحدهای مسکونی نیز حداقل دو ساعت در هفته با قطع برق همراه هستند. راهکار اساسی این است که دولت یک برنامه بلندمدت بدهد.
مثلاً همانند مصوبات دهه ۷۰، سالانه ۱۰ تا ۲۰ درصد به قیمت سوخت اضافه شود تا بازار ثبات و پیشبینیپذیری داشته باشد و مصرفکننده متناسب با آن برای تردد و مصرف خود برنامهریزی کند.»
امیرحسن کاکایی در پایان با تأکید بر نقش اساسی کیفیت سوخت گفت: «افزایش کیفیت بنزین به تنهایی میتواند تا ۵۰ درصد مصرف سوخت را کاهش دهد. اگر دولت به جای تمرکز صِرف روی ابزارهای قیمتی، کیفیت سوخت را ارتقا دهد و استانداردها را اصلاح کند، بخش قابلتوجهی از ناترازی و کمبود سوخت فعلی برطرف خواهد شد. باید به مسئله انرژی نگاهی عمیقتر داشت و به ابزارهای صرفاً قیمتی و راهکارهای موقت متکی نبود.»
