به گزارش هدف پرس به نقل از آرت نت؛ در نمایشگاه «معماران هستی» در موزه هنر آرکانزاس، این هنرمند بهعنوان روحی همزاد با لوئیز نولسون معرفی شده و مجموعهای خیرهکننده و میانرشتهای از آثارش ارائه میشود.
اسفییر اسلوبودکینا، متولد روسیه در سال ۱۹۰۸، دوران کودکی و نوجوانی خود را در تبعید گذراند و در ۱۹ سالگی به نیویورک مهاجرت کرد. در صحنه هنری بوهمیایی نیویورک میانه قرن، با کار در نقاشی، مجسمهسازی، نویسندگی و مد به نامی شناختهشده تبدیل شد.
او یکی از بنیانگذاران انجمن هنرمندان انتزاعی آمریکا بود، نهادی که پذیرش هنر غیرنمایشی در آمریکا را تسهیل کرد و مسیر را برای ظهور اکسپرسیونیسم انتزاعی هموار ساخت. از سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۶ نیز ریاست این انجمن را بر عهده داشت.
با وجود این، امروز بسیاری او را بیشتر بهعنوان نویسنده و تصویرگر کتاب کلاسیک کودکان «کلاهفروش» میشناسند. این کتاب تا امروز بیش از ۷٫۵ میلیون نسخه فروخته و اسلوبودکینا بیش از ۲۲ کتاب کودک را نوشته یا تصویرگری کرده است، از جمله همکاریهایی با مارگارت وایز براون، نویسنده مشهور کتاب شب بخیر ماه.
اما میراث او بسیار غنیتر و پیچیدهتر از این جنبه تنهاست. نمایشگاه «معماران هستی» در موزه هنر آرکانزاس، لیتل راک تصویری چندوجهی از کارهای او ارائه میدهد و آثارش را در کنار آثار لوئیز نولسون قرار میدهد. این دو هنرمند هرچند دوست نبودند، اما همعصر و در محافل هنری مشابه فعالیت میکردند و اشتراکات بسیاری داشتند؛ هر دو مهاجر یهودی اروپای شرقی بودند و هر دو زندگیهای غیرمتعارفی برای زمان خود برگزیدند تا به اهداف هنریشان برسند.
نمایشگاه شامل آثار معروف نولسون، از جمله مجسمههای چوبی تکرنگ، و نقاشیها و کولاژهای کمتر شناختهشده او، در کنار انتزاعهای هندسی و مجسمههای میانرسانهای اسلوبودکینا است. همچنین سبک لباس و پوشش هر دو هنرمند به نمایش گذاشته شده و تأکید شده که چگونه مد و هنر در زندگی آنها همپیوند بوده است.
زندگی و مسیر هنری اسلوبودکینا
اسفییر اسلوبودکینا در چلیابینسک روسیه به دنیا آمد و پس از انقلاب ۱۹۱۷ و جنگ داخلی، خانوادهاش از روسیه گریخت و در ۱۹۱۹ از طریق راهآهن ترانس-سیبری به بندر ولادیوستوک رسید و سپس وارد هاربین چین شد. مادرش، ایتا لووونا اسلوبودکینا، با افتتاح یک سالن خیاطی خانواده را تأمین میکرد و اسفییر نوجوان در کنار خواهرانش در آنجا کار و مهارت کسب میکرد.
در ۱۹۲۸ به نیویورک آمد و در آکادمی ملی طراحی ثبتنام کرد، اما آموزش سنتی را محدودکننده یافت. او در ۱۹۳۳ با ایلیا بولوتوفسکی ازدواج کرد، اما این ازدواج سرانجام در ۱۹۳۸ به طلاق انجامید. با این حال، آنها تا حداقل یک دهه بعد دوستان و همکاران هنری باقی ماندند.
در آثار اولیه او تأثیراتی از کوبیسم، سوررئالیسم و کانستراکتیویسم دیده میشود؛ از خودنگارهای در ۱۹۳۲ تا طبیعت بیجانهای کوبیستی ۱۹۳۴ و فرمهای هندسی و مکانیکی دهههای ۴۰ و ۵۰ و سرانجام مجسمهسازیهای پرقدرت و شدیداً احساسی دهه ۶۰.
او همزمان در چند رسانه کار میکرد: نقاشی، طراحی لباس، نویسندگی و طراحی صنعتی. علاقه به رنگ، بازیافت مواد و شکلدهی دوباره به اشیاء و ابزارهای صنعتی در سراسر آثار او مشهود است.
مد و استقلال
مد برای اسلوبودکینا فقط یک زمینه هنری نبود، بلکه راهی برای استقلال مالی و شخصیتی او بود. در هاربین، مهارتهای خیاطی و گلدوزی او آغاز شد و در نیوجرسی، در کارخانه تولید پارچههای ابریشمی، تا مقام مدیر خلاق و کارخانه پیش رفت. طراحی لباس برای او ابزاری برای کنترل سرنوشت و حرکت با وقار در جهان بود، حتی زمانی که زندگی شخصی او دشوار بود.
در ۱۹۴۸ با پسانداز خود خانهای در گریت نک، نیویورک ساخت و تا ۱۹۷۷ در آن زندگی کرد. این خانه و استودیو مکانی برای خلق بسیاری از آثار بزرگ مقیاس او بود و نشاندهنده علاقه دیرینه او به معماری و محیطسازی بود.
اسلوبودکینا در سال ۲۰۰۰ و در سن ۹۱ سالگی بنیاد اسلوبودکینا را برای حفظ آثار و تشویق مردم به زندگی خلاقانه تأسیس کرد.
نمایشگاه «معماران هستی» اکنون در تاریخ ۳ اکتبر ۲۰۲۵ تا ۱۱ ژانویه ۲۰۲۶ در موزه هنر آرکانزاس، لیتل راک برگزار شد و پس از آن به موزه کرایسلر، نورفولک، ویرجینیا و سپس به موزه هنر آمریکایی نیو برتان، کنتیکت منتقل خواهد شد.
